
กลอน
เกี่ยวก้อยมาร้อยดาวให้เต็มราวบนท้องฟ้า
เรียงรายสุดสายตาเป็นคำว่าฉันรักเธอ
เก็บความรักใส่กล่องเก็บใจเราสองใส่ลงถังเก็บความจริงใจใส่กะละมัง
เก็บความรักใส่กล่องเก็บใจเราสองใส่ลงถังเก็บความจริงใจใส่กะละมัง
แล้วเก็บกล่องในถังใส่กะละมังไปให้เธอ
อยากรักเธอเท่าฟ้าแต่ก็ไม่รู้ว่าฟ้ากว้างแค่ไหน
เอาเป็นว่ารักเธอหมดหัวใจและไม่เคยรักใครเท่าเธอ
อ่านหนังสือดึกๆ ก็นึกถึงคนคนหนึ่ง
คนซึ่งต้องห่วงหาคนคนนึงซึ่งอยู่ในใจตลอดมา
คนคนนึงซึ่งคนคนนี้ขอบอกว่า "รักเธอ"
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น